bye...bye

در یکی از ستادهای آنطرف، کمی قبلتر از آغاز شنبه انتخابات، هنوز هیچ صندوقی برای شمارش باز نشده است که یکی از دوستان نزدیکم، پیامک میزند که:«bye...bye». منظورش این بود که «بردهاند انتخابات را». پاسخش را ندادم..
به آنها گفته شد آخر تقلب با اختلاف 11میلیون رای چگونه ممکن است؟ به آنها گفته شد از در برادری وارد شوید، بنا را بر دوستی بگذارید. به آنها خطاب شد هرجا میبینید شعارهایی خلاف امام و انقلاب سر داده میشود، اعلام برائت کنید و قس علیهذا که به آنها گفته شد و کو گوش شنوا؟! نشنیدند و نشنید..
حالا وقتی نزدیک به 3 سال از رئیسجمهور شدن 50.7 درصدی حسن روحانی میگذرد و نظام مظلوم ثابت میکند در 0.7 درصد رای هم امانت نگه میدارد چه رسد به 11 میلیون رای، حالا که بعد از 22 خرداد 88، پنجمین انتخابات هم به سلامت برگزار شده است، در حالی که خون از بینی کسی نریخته، باید ستود رفتار بازندگان را در حالی که میتوانند به همان منطق داماد لرستان و فرزند آذربایجان، با همان منطق «خوابیدم و بیدار شدم» بارها و بارها خود را پیروز اعلام کنند، شرافت به خرج میدهند، شکست را میپذیرند، از مردم تشکر میکنند، به کاندیداهای پیروز تبریک میگویند، در «خیابانهای آرام» راه میروند و تسلیم قانون میشوند. حالا وقتی که نزدیک به 7سال از آن انتخابات میگذرد، وقتی دوستم را که 7 سال پیش در ستاد آنطرف برایم «bye...bye» فرستاده بود، در خیابان میبینم، از اینکه خیابانها آرامند، ذوق میکند. خودش میگوید: «کاندیدای ما «نجابت» نداشت، آبروی ما را هم برد!»
وطن امروز

,

- - , .