گروه فرهنگی «نسیم آنلاین»، محمدرضا کائینی- راقم این سطور در مدت فعالیت تحصیلی و مطبوعاتی خود، آیت الله احمد جنتی را جز چند بار از نزدیک ندیده است، آن هم در جلسات نسبتا عمومی و بدون رد و بدل شدن سخنان و سوالات خصوصی. از این روی و مانند بسیاری دیگر او را به پاره ای خصال عمومی و شخصیتی اش می شناسد: اندیشه و عمل سیاسی ثابت و بدون اعوجاج، دوربودن ازچندگانگی های ابناء روزگار، زبان صریح در بیان فکر و مکنونات قلبی خویش و زاویه گیری با بسیاری از دوستان و حتی فرزندان بر سر اعتقاداتش. این خصلت تا آن پایه در کردار سیاسی او تبلور یافت که از ابراز برائت از «حسین جنتی» فرزند اعدامی و ابراز اختلاف با «علی جنتی» فرزند دگراندیش خود نیز ابایی نداشته است. آیت الله در قامت یک کارگزار نظام نیز، سیری شبیه به منش فکری خویش پیموده است. او از اولین فقهای منصوب شده به عضویت در شورای نگهبان توسط امام خمینی بود که با دولت موسوی سر سازش نداشت و از منتقدان دائمی وی به شمار می رفت. با این همه اما، از مهر امام خمینی(ره) به وی چیزی کاسته نشد و علاوه بر تکرار انتصاب به شورای نگهبان، ازسوی ایشان به ریاست سازمان تبلیغات اسلامی نیز منصوب شد.
در دهه دوم انقلاب اما، نقش آیت الله در شکل دادن به عرصه سیاست در ایران پررنگ تر گشت. او تقریبا در رد صلاحیت بسیاری از چهره هایی که شورای نگهبان آنان را در طراز ریاست جمهوری یا نمایندگی مجلس نمی دیده، نقش اساسی داشته و از اظهار و حتی تفاخر بدان نیز رویگردان نبوده است. در صف آرایی های مهم انقلاب و ضد انقلاب در دهه های 70 و80 نیز، نه تنها رفتار خود را به انجام روتین مسئولیت ها فرو نکاسته، که در صف آغازین مواجهه با مخالفان داخلی وخارجی نظام قرار داشته و در این باره قاطع ترین مواضع را اتخاذ کرده است. او در برابر وقایع سال 88، صریح ترین رویکردهای نظام را از تریبون های عمومی مطرح کرد. ازجمله: لزوم اخذ اعترافات عوامل ایجاد وقایع سال88،لزوم حصر و قطع ارتباط موسوی و کروبی با خارج ازمنزل، اتمام حجت با هواداران جریان موسوم به سبز- که کلا باید دور ورود به مناصب نظام را خط بکشند- و موارد فراوان دیگر، شاهدی برآن مدعایند. این مواضع اما،از سوی طرف مقابل نیز بی واکنش نماند.تقریبا از سال 88 بدین سو، جنتی در سیبل توهین وطنز رسانه های بی شمار مجازی و مکتوب قرار داشت، موجی که میتوانست نه یک فرد بلکه یک نظام را نیز ساقط کند، اما او با بردباری نسبت بدان بی اعتنایی وحتی در موارد فراوان، لبخند خویش را بر آن نثار داشت.
صبحگاه دوشنبه دهم اسفندماه 1394،در اخبار تلویزیون شنیدم که آیت الله جنتی در برابر هیجان مقطعی اما سهمگین انتخابات خبرگان، 1321130رای را از آن خود کرده است. چنین وضعیتی برای تنی چند از مسئولان ارشد نظام در گذشته نیز پیش آمد، اما هیچیک را حائز نصاب قانونی برای احراز منصب دلخواه آنان نساخت. اکبر هاشمی رفسنجانی در انتخابات مجلس ششم و مهدی کروبی در انتخابات مجلس چهارم نیز در برابر چنین حملاتی قرار گرفتند، اما موج زودگذر آن دوران، آنان را به ناکجاآباد پرتاب کرد! در تاریخ 37 سال ِ پس از انقلاب،این تنها آیت الله جنتی است که توانسته با وجود موجی سنگین از تبلیغات داخلی وخارجی و بدون تبلیغات پرخرج و مدرن، از نوعی که از برخی «مصلحت اندیشان نظام»برمی آید و از همه مهمتر با وجود دولتی مخالف،نصاب قانونی حضور در مجلسی را به دست آورد که عده ای پرشمار برای ممانعت از آن،به صف شده بودند.
سخن آخر آنکه بسیاری از مردمی که در روز 7 اسفند، با نام نمایندگان جبهه اصلاحات برگه های رای خود را پر کردند،دو هفته پس از انتخابات حتی نام نیمی از آنها را هم به خاطر نخواهند آورد،اما رای کیفی ِجنتی دراین دوره در خاطره ها خواهد ماند.این را تجربه تاریخی انتخابات مجلس ششم می گوید.
,
- - , .
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان