خاطراتی ازجوانترین شهید دهه هفتادی مدافع حرم

آخر سال با شهدا
#شهیدسیدمصطفی-موسوی
جوانترین شهید دهه هفتادی مدافع حرم
متولد : 18آبان ماه 1374
محل شهادت : #حلب#سوریه
تاریخ شهادت : 21 آبان ماه 1394
مزار : قطعه 26 #بهشت #زهرا (س) #تهران

خاطره: فرماندهی حضرت زهرا س
روز قبل از شهادتش به اتفاق جمعی از دوستان پاسدارش منطقه ای را گرفته بودند و دو شهید هم داده بودند. دوستان #سپاه #انصار که همراهش بودند گفتند بعد از عملیات و گرفتن روستا خوابید و روز بعد با چهره بشاش گفت دیشب #مادرم-حضرت-زهرا(س) را در خواب دیدم که گفت شب گذشته که عملیات کردید همه لحظه، لحظه آن را خودم دیدم. اما عملیات فردا را خودم #فرماندهی میکنم.که عملیات انجام شد و منطقه مهمی را هم در #سوریه آزاد کردند
"سردار علیاصغر گرجیزاده"

مصاحبه با مادر شهید:
علاقه به شهید #بابایی و مطالعه زیادی که درباره #اسلام و شهادت داشت، باعث شده بود تا مصطفی انگیزه پیدا کند، به قدری که با آگاهی کامل، قدم در این راه گذاشت و #جوانترین-شهیدمدافع-حرم آل رسول الله(ص) شد.
هر وقت به من میگفت: «رضایت بده تا به سوریه بروم»، میگفتم: «اجازه بده سنت کمی بیشتر شود» که میگفت: « #شیطان در کمین ماست و از آن نباید غافل بشویم، چه تضمینی میکنی که چند سال دیگر، من همین آدم باشم.» در واقع نمیخواست تغییر کند و دوست داشت #پاک از این دنیا برود.

یک هفته تمام شبها در میان دوستانش خوابید و گریه و التماس کرد تا او را با خود ببرند
با دیدن ناراحتی من رضایت نامه را پاره کرد

پدرش هم گفت: «مگر مصطفی از #علی-اصغر(ع) و #علی-اکبر(ع) #امام-حسین(ع) مهمتر است، من این همه مدت در جبهههای جنگ بودم ولی هیچ اتفاقی برایم نیفتاد، راضی به رضای خدا باش و توکل کن.»

من هم با این حرفها آرام شدم. ولی بدون این که من دوباره متوجه شوم، یک مرتبه دیگر رضایت نامه نوشت و از پدرش، امضا گرفت. فردای آن روز، هنگامی که سطل زباله اتاق مصطفی را تمیز میکردم، تکههای پاره شده رضایت نامه را دیدم و به هم چسباندم. وقتی #همسرم به منزل برگشت پرسیدم: «رضایت نامه را امضا کردهای؟» او هم تایید کرد. اما آن کسی که سرتیم دوستانش برای رفتن بود، نامه را قبول نکرده و با پدرش تماس گرفته بود، چون فکر میکردند خودش نامه را امضا کرده است که همسرم گفته بود خودم رضایتنامه را امضا کردهام، چون مصطفی راه خودش را پیدا کرده است، #عاشق شده و نمیتوانم جلوی هدفش را بگیرم. رضایت دارم که او به سوریه برود.

قبل از این که برود، میگفت اگر من را نبرند همه کارهای رفتن را انجام دادهام و به هر طریقی باشد میروم و در جمع #مدافعان-حرم حضور پیدا میکنم.

روزهای قبل از رفتنتش گوشه ای از اتاق نشسته بود، از من پرسید: «مامان از دنیا چه چیزی میخواهی!!»

گفتم: «خواسته خاصی ندارم و و دنیا را با تو میخواهم و دنیای بدون تو برایم معنایی ندارد»، گفت: «زمانی که من نبودم چه کسی را داشتی؟»
گفتم: «خدا را داشتم»
که در جوابم گفت:
#خدا-همان-خداست، هیچ فرقی ندارد، من هم که نباشم خدا را داری.»
ناراحت شدم و گفتم: «از این حرفها نزن.»

بعد از این حرفم، مصطفی گفت: «مامان سعی کن دل بکنی و ببخشی تا دل نکنی به معرفت نمیرسی، از دنیا و تعلقاتش بگذر. برای هر کسی یک روز، روز #عاشورا است، یعنی روزی که امام حسین ندای “هل من ناصر” را داد و کسانی که رفتند و با امام ماندند، شهید و رستگار شدند، ولی کسانی که نرفتند چه چیزی از آنها ماند، تا دنیا باقیست، لعنت میشوند.»

در جواب حرفهایش با خنده گفتم: «مگر تو صدای “هل من ناصر” شنیدی» که جوابم داد:
دوست داری چه چیزی از من بشنوی!!!
گفت:مامان می خواهم یک مژده بدهم، اگر از ته قلب راضی شوی که به سوریه بروم، آن دنیا را برایت آباد میکنم و دنیای زیبایی برایت میسازم که در خواب هم نمیتوانی ببینی

گفتم: «از کجا معلوم میشود که من قلبا راضی شدم» که گفت: «من هر کاری میکنم بروم، نمیشود. علت اصلیاش این است که شما #راضی نیستید، اگر راضی شوی خدا هم راضی میشود.
اگر راضی نشوی فردای قیامت جواب حضرت #زهرا(س) و حضرت #زینب(س) را چه میدهی؟ »

من در مقابل این حرف، هیچ چیزی نتوانستم بگویم و از ته قلبم راضی شدم. قبل از رفتن، به من میگفت: «خیلی برایم دعا کن تا دست و دلم نلرزد و دشمن در نظرم خار و ذلیل بیاید.»

برای شادی روح شهید بزرگوار صلوات

,