در مدح """ابوالفضل(عل

عقل گفتش تشنه کامی ،نوش کن
عشق گفتش بحر غیرت جوش کن

آب گفتش بر صفای من نگر
قلب گفتش در وفای من نگر

عافیت گفتش کف آبی بنوش
عاطفت گفتش که چشم از وی بپوش

تشنگی گفتش که چشم از وی بپوش

تشنگی گفتش تو را سازم هلاک
رستگی گفتش که از مردن چه باک ؟

گر چه بی دستم ولی من دستگیر دست هایم
نام من عباس و مفتاح در باب الشفایم

مادرم قنداقه ام را دور بیرق تاب داده
من ابوالفضلم دوای دردهای بی دوایم

,