مقایسه وضعیت حجاب از قبل و بعد از اسلام و اکنون آخرالزمان

ویل دورانت معتقد است نقش پوشش و حجاب زنان در ایران باستان چنان برجستهاست که میتوان ایران را منشاء اصلی پراکندن حجاب در جهان دانست.

ویل دورانت، تاریخ تمدن، ج۲، ص۷۸ و برتراند راسل، زناشوئی و اخلاق، ص۱۳۵.
//
بر پایهٔ آنچه موبد «رستم شهرزادی» گفتهاست، پوشش زن باید به گونهای باشد که حتا یک تار موی او نیز آشکار نگردد. در خرده اوستا، چنین آمدهاست: «همگان نامی ز تو بر گوییم و همگان سر خود را میپوشیم و آن گاه به درگاه دادار اهورمزدا نماز میکنیم».

خرده اوستا، فصل آفرینگان دهمان.
//

در ایران باستان زنان ومردان را هیچگاه برهنه نمیبینیم،

در هنگام نیایش باید کلاه یا روسری بر سر داشته باشیم زیرا هماهنگی در چهرهها ایجاد میکند و چهرة انسان روحانی تر خواهد بود.

کوروش نیکنام ؛ دکترای فلسفه زرتشت از دانشکده هندوستان و نماینده سابق زرتشیان در مجلس:
//

«مرد و زن به واسطه اختلافی که میان پوشش سرشان وجود دارد، از هم تمیز داده میشوند. به نظر میرسد که زنان پوششی نیز روی سر خود گذاردهاند.

ضیاءپور، پوشاک باستانی ایرانیان، ص ۵۴