سعده بدرالدین زنیه که هیچ عکسی بدون پوشیه ازش وجود نداره،سعده بدرالدین زنیه که وقتی پسرش به شهادت رسید 3 ساعت تو قبر پسرش خوابید،زنی که هنوز تو اتاق خواب پسر شهید 23 ساله ش میخوابه و باهاش حرف میزنه،زنی که وقتی جنازه پسرش رو آوردن گریه نکرد،فقط گفت:بمیرم مادر..چرا این طور شدی؟ولی هنوز به اربا اربا ی علی اکبر حسین نرسیدی..دخترش میگه اینوکه گفت آروم شدم..سعده بانوییه که وقتی بهش زنگ زدن تسلیت بگن شهادت پسرش رو،گفت دعا کنین با این صبر هم نشین حضرت زینب بشم...سعده زنی هست که وقتی همسرش به شهادت رسید،مونده بودن خبر رو چطور بهش بگن!آخه خیلی دوستش داشت!همسرش هم میگفت اگر سعده نبود من نمیتونستم،وقتی خبر شهادت همسرش رو شنید رفت نماز شکر خوند!برای همسرش!میگفت به آرزوش رسید!!
سعده زنی هست که همسرش فرمانده ی نیروهای اطلاعاتی حزب الله بود،اسرائیل میگفت حاج عماد رو نمیبینیم ولی برق شمشیرش همه جا حس میشه..این زن به بچه هاش میگفت بابا وقتی برمیگرده خونه که امام زمان ظهور کنه!!این زن شهید تربیت کرد..
بعد شهادت همسرش حاج عماد مغنیه،برادر سعده جانشین شوهر خواهرش شد،حتی نیروهای لبنانی میخواستن که تحویل اسرائیل بدنش!و سید حسن گفت دستی که به طرف مصطفی بدرالدین دراز بشه قطع میکنیم چون دست اسرائیله..
مصطفی بدرالدین شهید شد،براتون از زنی نوشتم که شهید نشده،ولی هرروز چندبار شهید میشه..
به جایی رسیدیم که جان کربی باید بگه تسلیت ظریف برای فرمانده حزب الله مایوس کننده س..آخه نجس تو از خانواده شهادت چی میدونی؟؟؟؟
توچی میدونی از غم مادری که تو سینه ش حبسه؟؟؟؟تو چه میدونی از مادری که اشک نریخته ولی چشم ها براش اشک ها ریختن..
مرگ بر امریکا..
,
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان