ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﮔﻔﺘﻢ: «ﺑﺮﻭ ﻛﻪ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺍﺯ ﺷﯿﺮ ﻣﺎﺩﺭ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺣﻼﻝﺗﺮﻩ. ﻓﻘﻂ ﯾﺎﺩﺕ ﺑﺎﺷﻪ ﻗﻮﻝ ﺩﺍﺩﯼ.»

ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺷﻬﺎﺩﺗﺶ ﺗﻤﺎﺱ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﮔﻔﺖ : «ﺷﻬﺮﺑﺎﻧﻮ ﺣﻼﻟﻢ ﻛﻦ ! ﻣﻦ ﺭﻓﺘﻨﯽﺍﻡ، ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺁﺧﺮ ﺧﻄﻪ. ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻧﯿﺴﺖ ﺗﺎ ﻛﯽ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻤﻮﻧﻢ. ﺣﻼﻟﻢ ﻛﻦ ﺑﮕﺬﺍﺭ ﻓﻜﺮﻡ ﺁﺯﺍﺩ ﺑﺎﺷﻪ. »
ﮔﻔﺘﻢ : «ﻣﯿﺜﻢ ﺟﺎﻥ، ﺣﻼﻟﺖ ﻣﯽﻛﻨﻢ ﺑﻪ ﺷﺮﻃﯽ ﻛﻪ ﺩﺳﺖ ﻣﻦ ﻭ ﺑﭽﻪﻫﺎ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺑﮕﯿﺮﯼ. ﺣﻼﻟﺖ ﻣﯽﻛﻨﻢ ﺑﻪ ﺷﺮﻃﯽ ﻛﻪ ﺷﻔﺎﻋﺖ ﻣﺎﺩﺭﻡ ﺭﺍ ﻫﻢ ﻛﻨﯽ. ﻣﻦ ﺩﺳﺘﻢ ﺧﺎﻟﯿﻪ، ﻫﯿﭽﯽ ﺗﻮ ﺩﺳﺘﺎﻡ ﻧﯿﺴﺖ.»
ﻣﯿﺜﻢ ﺑﺎ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﯽ ﮔﻔﺖ : «ﻣﮕﻪ ﻣﻦ ﻛﯽ ﻫﺴﺘﻢ؟! ﻣﻨﻢ ﯾﻪ ﺑﻨﺪﻩ ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ﺧﺪﺍﻡ، ﻣﺜﻞ ﺗﻤﻮﻡ ﺁﺩﻡﻫﺎ. ﻣﻨﻮ ﺑﺰﺭﮒ ﻧﻜﻦ ﺷﻬﺮﺑﺎﻧﻮ. ﻓﻘﻂ ﺣﻼﻟﻢ ﻛﻦ!»
ﻣﻦ ﺍﻣﺎ ﺭﻭﯼ ﺣﺮﻓﻢ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻡ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ: «ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺷﻔﺎﻋﺖ ﻣﯽﺧﻮﺍﻡ.»
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺍﺯ ﻧﺒﻮﺩﻥﻫﺎﯾﺶ ﮔﻔﺘﻢ ﻭ ﮔﺮﯾﻪ ﻛﺮﺩﻡ ﺗﺎ ﻗﺒﻮﻝ ﻛﺮﺩ ﻭ ﻗﻮﻝ ﺩﺍﺩ.
ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﮔﻔﺘﻢ: «ﺑﺮﻭ ﻛﻪ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺍﺯ ﺷﯿﺮ ﻣﺎﺩﺭ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺣﻼﻝﺗﺮﻩ. ﻓﻘﻂ ﯾﺎﺩﺕ ﺑﺎﺷﻪ ﻗﻮﻝ ﺩﺍﺩﯼ.»

به روایت همسر شهید مدافع حرم میثم مدواری

گروه مردان بی ادعا

/telegram.me/mardane

پس از ورود به کانال روی کلمه join کلیک کنید

,