« عید نیمه شعبان عید نگاه به آینده است »

دو محصول «نگاه متوجّه به آینده» در عید میلاد مهدی موعود:

۱- امید

اعیاد موالید ائمّه و موالید نبیّ اکرم و عید مبعث پیغمبر و بقیّهی اعیادی که ما داریم، یک فرق اساسی

و جوهری با این عید دارد؛ در آن اعیاد، همهی نگاه به گذشته است؛ در این عید، همهی نگاه به آینده است.

در اعیاد موالید ائمه یا عید بعثت، از حادثهای که در گذشته اتفاق افتاده است و البته اثرات آن مثل

رودخانهی فیّاضی جریان در تاریخ دارد، تجلیل می کنیم؛ از گذشته تجلیل میکنیم؛ به گذشته

متوجه می شویم، اگرچه آن گذشته در زندگی کنونی ما و در آیندهی ما هم اثر دارد؛ اما در این عید،

همهی نگاه به آینده است؛ یعنی چه نگاه به آینده است؟ یعنی دو چیز را این نگاه با خود دارد:

یکی امید، یکی تلاش. وقتی نگاه متوجه

به آینده شد، اولین چیزی که محصول این نگاه است، امید است. دل های افسرده در نهایت

گرفتاری و تنگنا، یک روزنهی روشن و درخشانی به یک دنیای نورانی و بهشتآسا در مقابل چشمشان

می بینند و به آینده امید دارند؛ می دانند قضیه اینجوری نخواهد ماند. حتّی آن وقتی که همهی دنیا

از ظلم و جور پر شده باشد، یعنی همه جا را ظلم و جور فرا گرفته باشد، این روزنهی امید نه

فقط بسته نمی شود بلکه حتی گشادهتر می شود؛ چون وعده کردند. حالا در یک دعا

«بَعدَ ما مُلِئَت ظُلماً وَ جَوراً» است؛ فرق چندانی با هم ندارند. هرچه ظلم بیشتر بشود، این امید

زندهتر می شود؛ لذا معتقد به این امید، معتقد به عقیده مهدویت هرگز مأیوس و سرخورده و مانند این ها

نمی شود. می گوید ممکن است من درک نکنم اما خواهد شد؛ ممکن است من خزی و خذلان ظالمان را نبینم،

اما خزی و خذلان ظالمان حتمی است. این، امید است؛ این اولین چیزی است که از این اعتقاد منشأ می گیرد

و در دل انسان ریشه می دواند، و طبعا تأثیرش را در زندگی می گذارد.

۲- تلاش

دومی، تلاش است؛ تلاش. هر آیندهی قطعی متوقف به تلاش است. شما پای یک کوهی که قابل عبور است

ایستادی، آیا رسیدن به آنجا ممکن است؟ بله. آیا رسیدن به آنجا قطعی است؟ بله؛ حتما کسانی به آنجا

خواهند رسید؛ اما رسیدن به آنجا متوقف بر یک شرط است و آن، تلاش است؛ باید راه بیفتی.

اگر بنشینی اینجا، نگاه کنی، تحسین کنی، خوشحالی کنی، کف بزنی برای کسانی که می روند،

نخواهی رسید؛ تلاش لازم است.

این دومین شرط است. البته در همهی کارهای بزرگ تلاش لازم است. چشم که به آینده بود، لازمهی قطعی

این نگاه به آینده، ایجاد تکلیف تلاش و فعالیت و مجاهدت است. ما که معتقدیم به آن روز، باید تلاش کنیم

تا آن روز تحقق پیدا کند، و تلاش ما میتواند انشاءالله آن را نزدیک بکند. این هم نکتهی دوّم در این حادثهی

بزرگ است.نیمه شعبان عیدی است برای مردم، انشاءالله مایهی شادی باشد. انشاءالله ادعیهی

زاکیهی آن بزرگوار، دعای غیر مردود آن بزرگوار شامل حال شما، شامل حال ملت ایران، شامل حال همهی

مسلمانان، شامل حال مظلومان فعلی عالم بشود؛ و انشاءالله که از برکات دعای آن بزرگوار استفاده کنیم.

والسّلام علیکم و رحمة الله و برکاته

,