فتح الفتوح..

براستی از کدام منظر باید به واقعهxad ی خرمشهر نگریست؟ از نگاه آن رشادتxad ها و آن پیروزیxad ها و یا از نگاه این رنجxad های روحی و عاطفی جانxadگداز؟ آیا فتح خرمشهر برای ما یک افتخار شیرین است یا یک خاطرهxad ی تلخ؟ تردیدی نیست که از نگاه نظامی، ما پیروز قاطع میدان بودهxad ایم. پس بحث دربارهxad ی این وجه دیگر است. آیا به لحاظ انسانی هم خرمشهر نماد پیروزی ماست؟
فتح الفتوح
بهترین پاسخی که به این پرسش میxad توان داد بیانی است از امام الشهدا، حضرت روح الله (ره) که همxad اکنون در آستانهxad ی عروج ملکوتیxad اش قرار داریم. ایشان به دنبال تأثیرات حضور فراگیر مردم در صحنهxad ی نبرد با دشمن –که چه بسا در خرمشهر نمودی پررنگxad تر از دیگر صحنهxad ها دارد- میxad فرمایند: «در دنیا شاید بیxad نظیر باشد و شاید در طول تاریخ هم نظیری برایش نتوانیم پیدا کنیم که بچهxad های کوچک و جوانxad های نیمxadسال و زنxadها، پیرزنxad ها، عروسxad ها و دامادها همه با هم در جبهه حاضرند، و صحنهxad ی جنگ صحنهxad ای است که ملت در آن حاضر هستند.» ایشان پیروزی حقیقی و افتخار اصلی را در همین حضور ایثارگرانه که شهادت هم جزء ناگزیر آن است دانسته و از آن با تعبیر زیبای فتحxad الفتوح یاد میxad کنند: «آنxadچه برای اینجانب غرورانگیز و افتخارآفرین است، روحیهxad ی بزرگ و قلوب سرشار از ایمان و اخلاص و روح شهادتxad طلبی این عزیزان، که سربازان حقیقی ولی الله الاعظم ارواحنا فداء هستند، میxad باشد. این است «فتح الفتوح».» (صحیفهxad ی نور، ج ۱۵، ۸/ ۹/ ۱۳۶۰)

با این وصف، پس دیگر تردیدی باقی نمیxad ماند که خرمشهر از نگاه انسانی هم برای ما پیروزی است. و اتفاقاً فتح الفتوح ما همین است نه آن آزادسازی نظامی و جنگی. یعنی اگر ما در ظاهر شکست هم میxad خوردیم و خرمشهر آزاد نمیxad شد باز هم این ما بودیم که پیروز میدان بودیم. چه اینxadکه وقتی جنگ، دفاع باشد و دفاع هم خداجویانه و مقدس، آن وقت چه بکشیم و چه کشته بشویم پیروزیم. که به فرمودهxad ی قرآن «قل هل تربصون بنا احدی الحسنیین (توبه/ ۵۲)»؛ آیا برای ما، جز یکی از دو نیکویی (غلبه یا شهادت) را انتظار میxad برید؟

سوم خرداد، سالروز فتح خرمشهر است و فتح خرمشهر فتح دلxad ها. خرمشهر در جنگ تحمیلی هشتxad ساله، قلب ایران بود و هنوز هم هست. خرمشهر با همهxad ی خاطرات دردآلود و محنتxad های جانسوزش دوستxad داشتنی است. تکهxad ای است از آسمان که دوری از آن حتی برای آنxadها که بومیان این منطقه هم نیستند سخت است. حتی برای آنxadها که جنگ را به چشم ندیده و امروز فقط ندایی از جبهه آنxadها را به خوزستان میxad کشاند و در اشک و آه و طلب غرقهxad شان میxad کند. خرمشهر نماد عشق و ایثار و فداکاری است. نماد استقامت و غیرت و مردانگی است. نماد انسجامی و وحدتی وصفxad ناپذیر میان زن و مرد و پیر و جوان و کودک است. خرمشهر نماد شهادت است و سمبل غلبهxad ی خون بر سلاح. و بیش از همه از همین رو نماد پیروزی است.

بچه اصفهان, فقط یک تنها میداند تنهایی چیست,