نه اشتباه اینجاست که بخوایم خود کوفه رو در نظر بگیریم
ظاهر مسئله رو نگاه نکنید
اول که یک شعر وحی منزل نیست
از بحث شعر کلا بیرون بیاید با این که در همین شعر میگه حسین میا به کوفه .کوفه وفا ندارد .کوفی بی مروت شرم و حیا ندارد
پس بحث از خود کوفه نیست بحث از کوفی هست (افراد)
اما از بحث شعر که بگذریم
گفتید تر و خشک با هم سوختن
این خلاف عدالت الهی هست
هیچ گاه تر و خشک با هم نسوختند
اگر شما نگاه کنید در ماجرای حضرت نوح مومنین که نجات پیدا کردند یک نفر هم از آنها عذاب نشد
حتی داریم که پیرزنی که مانده بود به معجزه الهی هیچ اسیبی ندیده بود و سالم بود و آب وارد خانه او نشده بود
یا در مورد حضرت لوط خود و خانواده اش سالم ماندند
ولی همسرشون که با دشمنان هم دست بود از عذاب شدگان قرار گرفت
هیچ وقت خوبان عذاب نشدند
فقط در بعضی جاها
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان
تاريخ: دوشنبه
7 تير
1395 ساعت: 14:36