ناله کن ای دل به عزای علی
گریه کن ای دیده برای علی
عمر علی عمرهٔ مقبوله بود
هر قدمش سعی و صفای علی
تیغ شهادت سر او را شکافت
کوفه بُوَد، کوه منای علی
عالم امکان شده پر غلغله
چون شده خاموش صدای علی
منبر و محراب کشد انتظار
تا که زند بوسه به پای علی
ماه دگر در دل شب نشنود
صوت مناجات و دعای علی
آه که محروم شد امشب دگر
چشم یتمیان ز لقای علی
وای امیر دو سرا کشته شد
خانهٔ غم گشته، سرای علی....
مولای_مهربانم_تسلیت
,
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان