به نام خدا و درود و سلام بر اولیاء خدا به ویژه پیامبران بزرگ الهی خصوصاً پیامبر بزرگ اسلام، حضرت محمد بن عبدالله(ص) که با کتاب خود «قرآن» و دین خود «اسلام» ما را به راه راست هدایت و راهنمایی فرمودند. و با سلام به رهبر کبیر انقلاب، قلب تپنده امّت اسلام که با قیام و نهضت خود پس [از] سال ها که اسلام توسط مشرکان و یزیدیان زمان می رفت که نابود بشود، جانی دوباره به اسلام و روحی تازه به قالب خالی مسلمانان عطا فرمودند و با سلام بر حافظان انقلابش، رزمندگان اسلام و سلام به ارواح پاک شهیدان و شهیدان زنده انقلاب، معلولین انقلاب...
اکنون که [با] قلم بروی کاغذ می نگارم، به یاد دارم که چند بار وصیت نامه نوشته ام به این امید که زنده برنگردم و شهادت در راه خدا نصیبم گردد، اما چه کنم که سعادت شهادت نصیبم نگشت. اکنون امیدوارم که خداوند این بار توفیق شهادت در راه خودش را نصیبم بگرداند. ان شاء الله البته می دانم که رسیدن به مقام و درجه شهادت و لقاءالله و زیارت خداوند مختص افراد صالح و پرهیزکار است و گنهکاران را در آن مقام جایی نیست، لکن در اینجا توبه و ندامت خود را با کمال شرمندگی به پیشگاه حضرت باری تعالی می برم، امیدوارم که به حق محمد و آل محمد خداوند بر من ترحّم نماید و از گناهان و تقصیراتم درگذرد. خداوندا مرا ببخش به خاطر شاکر نبودنم و مرا ببخش به خاطر قدردانی نکردن از نعمت های تو و مرا ببخش به خاطر بی اعتنایی به احکام و دستوراتت و ما را ببخش به خاطر فراموش کردن خودمان که چه بودیم و چه شدیم...
ادامه در لینک:
r-hojjat.blog.ir/pos
,
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان