
عباس تنها پسرم بود ؛
وقتی تصمیم گرفت به سوریه برود، موضوع را خیلی راحت با ما مطرح کرد،
گفت: "میخواهم بروم اما قبول نمیکنند بروم. برایم دعا کن"
و من تنها کاری که کردم این بود که برایش دعا کردم.
روزی که میخواست برود خیلی خوشحال بود،
گویی مستقیم بهشت را دیده بود،
13 دی اعزام شد و 21 دی شهید شد،
خیلی زود پرکشید،
مبارکش باشد.
در یک جمله میگویم عباس پایش را جا پای حضرت عباس(ع) گذاشت،
عباسگونه زندگی کرد و عباسی شهید شد،
تنها تربیت من نبود،
در وجود خود عباس چیزهایی بود که توانست عباسوار زندگی کند و برود،
توصیهاش این بود که : «همیشه مراقب هم باشید و در مقابل ظلم بایستید. از چادرتان محافظت کنید. با شهامت و با غیرت زندگی کنید. با نان حلال زندگی کنید."
به روایت مادر صبور و دلسوخته شهید مدافع حرم جاوید الاثر عباس آبیاری
گروه مردان بی ادعا
/telegram.me/mardane
پس از ورود به کانال روی کلمه join کلیک کنید
,
- - , .
.
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان
تاريخ: جمعه
25 تير
1395 ساعت: 0:23