عمر زینب بارها بر سر رسید، تا کنار قبر پیغمبر رسید

ای مدینه سوز دیگر ساز کن
در بروی داغ داران باز کن

اهل یثرب خون فشانید از دو عین
من خبر آوردم از قتل حسین

مردها چون زنان شیون زدند
بر شرار سینه ها دامن زدند

هاشمیات از حرم بیرون شدند
غرق در دریای اشک و خون شدند

مادر عباس با قلب کباب
داد یک یک آل عصمت را جواب

گفت ای یاران سئوالم از شماست
دختر مظلومه ام زینب کجاست

دید نا گه بانویی با قد خم
گفت مادر دخرت زینب منم

من سیه پوش گل یاس توام
داغ دار بهر عباس توام

جان مادر داغ پیرم کرده است
درد و غم از عمر سیرم کرده است

عمر زینب بارها بر سر رسید
تا کنار قبر پیغمبر رسید

ناله اش چون آتش افروخته
سینه اش چون خیمه ها سوخته

ناله کرد و گفت با صوتی حزین
السّلام ای رحمه للعالمین

یا محمد ، جانم آمد بر لبم
زینبم من ، زینبم من زینبم

,

- - , .
.