
عشاق حقیقی که سراز پا ناشناخته برای رسیدن به کوی یار با سر این راه را می پیمایند و برای قیام در حضورش و به شکرانه رسیدن به وصلش، قبل از آنکه تکبیر گویند و رخسار بر خاک درگاهش نهند ، اول وضو از خون خود ساخته ، سپس چهار تکبیر جانانه زده و بی مهابا خود را در آغوش یار افکنده تا برای ابراز وصلش کامیاب شوند ( وه که چه شیرین است این وصل ) اگر در آسمانها و ملکوت اعلاء در میان ملائکه جستجو کنیم ، اثری از این عشاق حقیقی نخواهیم یافت ، زیرا آنان ملائکه اند وملک را با عشق چکار، این کشتگان عشق را باید در زمین و آنهم در سپاهیان مهدی (عج) به حضورشان رسیده و در مقابلشان زانوی ادب برزمین زد و درس عشق را آموخت .
در آخرین نامه اش به خانواده چنین نوشت : وداع فرزند با مادر خیلی سخت است ولی چون بخاطر خداست هم برای مادر آسان است و هم برای فرزند .
,
- - , .
.
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان
تاريخ: يکشنبه
27 تير
1395 ساعت: 10:01