لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّـهِ

بی معنی بودن یاس و نا امیدی در درگاه خداوند

قُلْ یَا عِبَادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلَیٰ أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّـهِ إِنَّ اللَّـهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ ﴿۵۳﴾ سوره الزمر

بگو: «ای بندگان من که بر خود اسراف و ستم کرده اید! از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه گناهان را میآمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است. (53) زمر

1- تعبیر به" یا عبادی" (ای بندگان من!) آغازگر لطفی است از ناحیه پروردگار.

2- تعبیر به" اسراف" به جای" ظلم و گناه و جنایت" نیز لطف دیگری است.

3- تعبیر به" عَلی أَنْفُسِهِمْ" که نشان می دهد گناهان آدمی همه به خود او باز می گردد
نشانه دیگری از محبت پروردگار است همانگونه که یک پدر دلسوز به فرزند خویش می گوید اینهمه بر خود ستم مکن!

4- تعبیر به" لا تقنطوا" (مایوس نشوید) با توجه به اینکه" قنوط" در اصل به معنی مایوس شدن از خیر است به تنهایی دلیل بر این است که گنهکاران نباید از" لطف الهی" نومید گردند.

5- تعبیر" مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ" بعد از جمله" لا تقنطوا" تاکید بیشتری بر این خیر و محبت می باشد.

6- هنگامی که به جمله" إِنَّ اللَّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ" مییرسیم که با حرف تاکید آغاز شده و کلمه" الذنوب" (جمع با الف و لام) همه گناهان را بدون استثناء در بر می گیرد سخن اوج مییگیرد و دریای رحمت مواج میشود.

7- هنگامی که" جمیعا" به عنوان تاکید دیگری بر آن افزوده مییشود امیدواری به آخرین مرحله میرسد.

8 و 9- توصیف خداوند به" غفور" و" رحیم" که دو وصف از اوصاف امید بخش پروردگار است در پایان آیه جایی برای کمترین یاس و نومیدی باقی نمی گذارد.
#امید

معارف, معارف, امید ,