درباره جاهلیت مدرن

جاهلیت مدرن در کلام معصومین....

امیر المومنین علیه السلام در حکمت 369 نهج البلاغه،
گوشه هایی از اوضاع جاهلیت مدرن را این طور بیان می فرمایند:
« یَأْتِی عَلَی النَّاسِ زَمَانٌ لَا یَبْقَی فِیهِمْ مِنَ الْقُرْآنِ إِلَّا رَسْمُهُ وَ مِنَ الْإِسْلَامِ إِلَّا اسْمُهُ
وَ مَسَاجِدُهُمْ یَوْمَئِذٍ عَامِرَةٌ مِنَ الْبِنَاءِ خَرَابٌ مِنَ الْهُدَی سُکَّانُهَا وَ عُمَّارُهَا
شَرُّ أَهْلِ الْأَرْضِ مِنْهُمْ تَخْرُجُ الْفِتْنَةُ وَ إِلَیْهِمْ تَأْوِی الْخَطِیئَةُ یَرُدُّونَ مَنْ شَذَّ
عَنْهَا فِیهَا وَ یَسُوقُونَ مَنْ تَأَخَّرَ عَنْهَا إِلَیْهَا
[کلینی، محمد بن یعقوب، أصول الکافی / ترجمه مصطفوی - تهران، چاپ: اول، 1369 ش]»
روزگاری بر مردم خواهد آمد که از قرآن جز نشانی و از اسلام جز نامی باقی نخواهدماند.
مسجدهای آنان در آن روزگار آبادان ، اما از هدایت ویران است.
مسجد نشینان و سازندگان بناهای شکوهمند مساجد، بدترین مردم زمین می باشند
که کانون هر فتنه و جایگاه هرگونه خطاکاری اند. هرکس از فتنه بر کنار است
او را به فتنه بازگردانند و هرکس که از فتنه عقب مانده او را به فتنه ها کشانند.

همچنین پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم در حدیثی طولانی برای سلمان فارسی، برخی از ویژگیهای جاهلیت مدرن را این طور بازگو می فرمایند:
«ای سلمان! در آن موقعیّت کارهای بد و ناپسند در بین مردم بصورت کارهای شایسته و پسندیده در آید و کارهای پسندیده و نیکو، به صورت کارهای نکوهیده و ناپسند جلوه کند.مردمان خیانت پیشه، مورد وثوق و امانت واقع شوند و به افراد امین و درستکار، نسبت خیانت داده شود و مرد دروغگو را تصدیق کنند و به دروغهای او مهر صحّت و درستی بنهند و مرد راستگو و درست را دروغگو شمارند و به گفتار او ترتیب اثر ندهند. ... ای سلمان! در آن وقت مردها به مردها اکتفا میکنند و زنها به زنها اکتفا مینمایند. ... مردها خود را شبیه به زنان میکنند، و زنان خود را شبیه به مردان مینمایند. و افرادی که دارای رحم هستند و برای تولید مثل آفریده شدهاند که منظور زنان میباشند، سوار بر زینها میشوند. پس بر آن زنان از امّت من لعنت خدا باد. ... ای سلمان! در آن زمان پردهٔ عصمت مردم پاره می شود. محرّمات الهیّه به جای آورده می شود. حریم عفاف دریده می گردد. معصیتهای خدا رائج میگردد.بدان و اشرار بر اخیار و خوبان تسلّط پیدا میکنند و دروغ علناً رائج و در بین تودهٔ مردم شایع می شود. لجاج و خودسری و استکبار ظاهر می گردد و نیازمندی و احتیاج، همهٔ تودهها را فرا می گیرد. مردم به لباس خود بر یکدیگر مباهات میکنند. بارانهای فراوان در غیر فصل باران پیدا می شود. اشتغال به لهو و لعب از قبیل بازی کردن با باطل و آلات موسیقی را امری پسندیده و نیکو میشمرند. امر به معروف و نهی از منکر را گذشته از آنکه به جای نمیآورند، امر نکوهیده و ناپسند میدانند.زمانه و وضعیّت محیط در آن زمان به قدری انحطاط پیدا میکند که مردمان مؤمن و با ایمان راستین، در آن زمان، در بین مردم از تمام افراد امّت پستتر و حقیرتر و ذلیلتر خواهند بود. در بین زاهدان و عابدان و در بین علما و نزدیکانشان حسّ بدبینی و بدخواهی ظهور نموده و پیوسته در صدد عیبجوئی و ملامت از یکدگر بر میآیند...

[مجلسی، محمد باقر بن محمد تقی، بحار الأنوار (ط - بیروت) - بیروت، چاپ: دوم، 1403 ق]»

#جاهلیت-مدرن

,